خوراکی هایی برای افزایش نشاط و شادابی (بخش سوم)

0

خردل

این گیاه، به خاطر طبع گرمش با ارزش است و به شیوه های مختلف از ریه ها محافظت می کند.

از دیر باز، دانه خردل برای تسکین بیماریهای مزمن تنفسی استفاده می شده است. این دانه، سرشار از سلنيوم و منیزیم (دو ماده مغذی مهم که امروزه کمبود آنها در رژیمها مشهود است) می باشد؛ سلنیوم و منیزیم به کاهش التهاب در ریه ها و کاهش نشانه های بیماری آسم کمک می کند. همچنین، مالیدن ضماد دانه خردل بر قفسه سینه برای رهایی از بلغم، خیلی مفید است. از برگ های خردل، که غنی از ویتامین ث و بتاکاروتن است، کمتر از دانه آن استفاده می شود؛ برگهای خردل عملکرد ریه ها را بهبود بخشیده، آنها را در برابر تاثیرات مضر استنشاق دود سیگار محافظت می کند.

زردچوبه

زردچوبه علاوه بر رنگ زیبا و توجه برانگیزش، یکی از قوی ترین مواد محافظ سلامتی در میان ادویه هاست.

بسیاری از ادویه ها اگر به مقدار کم خورده نشود تأثیراتی عالی دارد. زردچوبه یک ماده ضد التهاب بسیار قوی است که مقدار کمی از آن در ادویه کاری برای کاهش خطر این بیماری کافی می باشد. ماده مؤثر آن، ترکیبی به نام کورکومین است که به زردچوبه رنگ طلایی روشن می بخشد. اثبات شده است که ادویه، بدن را در برابر بیماری التهاب روده و اشکال متعدد سرطان حفاظت کرده، درد و سختی بیماری آرتروز را تسکین می دهد و عملکرد کبد را بهبود می بخشد. زردچوبه همچنین تأثيرات سرطان زای برخی از افزودنیهای غذاهای آماده را خنثی می نماید.

نخود

نخود از لحاظ مواد معدنی غنی است و محافظ فرایند سوخت و ساز بدن می باشد، لذا توان انسان را در گذران زندگی شلوغ روزمره بالا می برد.

نیاز به مواد معدنی ضروری، به خصوص آهن، زمانی افزایش می یابد که بیش از اندازه کار کنیم؛ چرا که باید میزان خون لازم، تأمین گردد تا بدن بتواند برای مبارزه با عفونت ها آماده باشد. به ویژه برای زنان که بدن شان به آهن بیشتری نیاز دارد؛ زیرا تا زمان یائسگی، ماهانه میزانی خون از دست می دهند. اگر شما نیز مانند بسیاری از مردم، خوردن گوشت قرمز را کم کرده اید، با کمبود این ماده معدنی روبرو خواهید بود. نخود، آهن زیادی را تامین می کند و قند خون را ثابت نگه می دارد. همچنین به بدن کمک می کند تا با مواد نگهدارنده موجود در برخی غذاهای آماده که باعث سردرد می شود، مقابله کند. نخود کنسرو شده، بدون نمک یا شکر) همانند نوع خشک آن مغذی است.

بادام زمینی

بادام زمینی و روغن آن، با داشتن پروتئین و چربی های محافظ قلب، منبع عظیم انرژی برای ورزشکاران به شمار می رود.

بر خلاف باور عموم، بادام زمینی یک دانه خشکبار نیست، بلکه نوعی بنشن میباشد که سرشار از پروتئین (۲۰ تا ۳۰ درصد) تقویت کننده عضلات بوده، شاخص گلیسمی پایین آن، قند خون را ثابت نگه میدارد.

کاهش دهنده کلسترول

بادام زمینی، دارای ویتامین ای، اسید آمینه، آرژین و اسید اولئیک (چربی غیراشباع موجود در روغن زیتون) می باشد که تمامی آنها کلسترول خون را کاهش داده، از تشکیل پلاک مسدود کننده رگها جلوگیری می کنند و بدین وسیله به سلامت قلب کمک می کند.

ضد بیماریها

رسوراترول بادام زمینی س ی برابر انگور است. رسوراترول از جمله ترکیبات موسوم به فیتو آکسین میباشد که خطر ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی را کاهش میدهد.

 

نکاتی در مورد بادام زمینی

1 – بنابر تحقیقات، در صورت بو دادن بادام زمینی، به خاطر اینکه بر میزان اسید پی کوماریک آن افزوده می شود، محتوای آنتی اکسیدانی اش ۲۲ درصد بیشتر می گردد.

2 – پتاسیم بادام زمینی در تنظیم آب بدن و متابولیسم طبیعی غذاها، که از گرفتگی عضلات به خصوص حین ورزش جلوگیری می کند، موثر است.

3 – برای بهره گیری از حداکثر مزایا، کره بادام زمینی را مصرف کنید – که خالص بوده، افزودنی دیگری همچون شکر یا روغن هیدروژنه نداشته باشد.

4 – بادام زمینی یکی از مواد غذایی حساسیت زا به شمار می رود.

 

گوشت گوزن

برای بهره مندی از اثرات انرژی زا و تقویتی گوشت قرمز کم چرب، گوشت گوزن بخورید.

گوشت گوزن و دیگر اعضای این خانواده، سرشار . از پروتئین، مواد معدنی و ویتامینهای گروه ۱ ب است. این گوشت به دلیل محتوای کم چربی، نسبت به سایر گوشت های قرمز سالم تر است و ماده غذایی مناسبی برای جبران آهن از دست رفته بدن است. ویتامین ب فراوان گوشت گوزن، به بدن در ذخیره انرژی کمک کرده، از بروز میگرن جلوگیری می کند. این ویتامین ها، نقشهای بیشمار دیگری نیز ایفا می کند؛ از جمله حفاظت در برابر اختلالات استخوانی و سرطان های خاص.

عسل

این غذای همه کاره، به بهبود زخمها و هضم غذا کمک کرده، از ایجاد زخم در دهان جلوگیری می کند.

در طول تاریخ، بشر، از عسل به عنوان عامل شفابخش استفاده کرده است. ترمیم زخمها با عسل، روند بهبود را تسریع می کند؛ زیرا عسل – خاصیت ضد عفونی کنندگی و خشک کنندگی دارد؛ خاصیتی که مانع از رشد قارچها و باکتری ها می شود. به علاوه، عسل می تواند خطر ابتلا به بیماریهای لثه را کاهش دهد. خوردن عسل به این دلیل با ارزش است که هضم غذا را بهبود میبخشد؛ تحقیقات اخیر نشان میدهد که عسل می تواند فعالیت باکتری های عامل مسمومیت غذایی را مختل کند. کیفیت عسل، بستگی به گونه های گیاهانی دارد که زنبور عسل از شهد آنها استفاده می کنند، لذا منبع غذایی زنبورها، کیفیت عسل را تحت تاثیر قرار میدهد. قدرت شفابخشی عسل زمانی افزایش می یابد که زنبورها از گیاهان سالم تغذیه کنند؛ مانند گیاه مانوکا در نیوزلند.

 

منبع: گردآوری اختصاصی توسط وبسایت هربالیا

شاید این مطالب نیز مورد علاقه شما باشد

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.