خاصیت درمانی ترنجبین

ترنجبین به عنوان مُلین، مسهل، صفرا، تب بر، خنکی، رافع سرفه، رافع زردی، برطرف کننده ی یبوست، بر طرف کننده ی درد سینه و رافع عطش و تب های گرم است.

0

ترنجبین

ترنجبین،معرب ترنگبین (ترانگبین=عسل) است که به عربی، منّ (بر وزن ظَنّ) گقته میشود. بر اثر فعالیت گونه ای حشره سخت بالپوش (احتمالاً) نوعی larinus) بر روی شاخه های جوان گیاه خارشتر، شیرابه ای تراوش می شود  که به تدریج مانند ذرات بر روی گیاه،سفت شده و مستقر می شوند. این حشره معمولا در مناطق کویری و بیابانی دیده میشود؛ بنابرین جایی که این حشره نباشد، گیاه خار شتر نمیتواند ترنجبین تولید کند. افراد محلی،صبح زود و قبل از طلوع آفتاب، شاخه های حاوی ترنجبین را جمع آوری کرده و در محل تمیزی آنها را قرار می دهند. سپس با ضربه زدن و تکاندن آنها روی پارچه های سفید و تمیز، ترنجبین را به دست و پس از تمیز کردن،آن را به بازار عرضه می کنند.

واژه عربی مَنّ (ترنجبین) در تورات و قرآن هم آمده؛ به صورتی که در قرآن سه بار (سوره بقره آیه57، سوره اعراف آیه 160، سوره طه آیه 80) به آن اشاره شده است. علمای قدیم اسلامی می پنداشتند که مَنّ، شبنمی است که از آسمان روی خاری که آن را حاج (خارشتر) مینامند، مینشیند و پس از خشک شدن مبدّل به مَنّ میشود. برای اولین بار، ابوریحان بیرونی دریافت که ترنجبین، از تراوشات خود گیاه است.

خواص و کاربرد ترنجبین

ترنجبین، در حقیقت ماده ای قندی است که مقدرا زیادی ساکارز طبیعی دارد؛ به همین علت،طعمی شیرین داشته و به عنوان طعم دهنده و شیرین کننده در صنایع دارو سازی کاربرد دارد. سابقا، در خراسان و یزد به صورت سنتی از آن قند تهیه میکردند و هم اکنون نیز در صنعت ساخت گز مورد استفاده قرار میگیرد.

ترنجبین به عنوان یک فر آورده ی گیاهی،در طب سنتی، طعم آن کمی گرم و تر است و به عنوان مُلین، مسهل، صفرا، تب بر، خنکی، رافع سرفه، رافع زردی، برطرف کننده ی یبوست، بر طرف کننده ی درد سینه و رافع عطش و تب های گرم، کاربرد دارد. استفاده مقدار کمی از آن، برای فرونشاندن تب های نوزادان و کودکان نیز لینت مزاج آن ها نیز متداول بوده است.

مصرف ترنجبین با آب پنیر برای اخراج اخلاط سوخته، با ماالشعیر برای دفع اخلاط گرم، مخلوط با کره گوسفندی برای باز کردن مجاری ادراری (حبس البول) و با آب  زیره برای رفع صدای شکم (قرقر شکم) که با تب خفیف توام باشد، مفید است.

احتیاط

بیماران مبتلا به حصبه، اسهال خونی، بواسیر، خون ادراری و آبله نباید از ترنجبین استفاده کنند.ترنجبین، مضرطحال است و برای اشخاص گرم مزاج مناسب نیست

هنگام و مقدار مصرف

بهترین موقع برای بهره گیری از خواص درمانی ترنجبین، خوردن آن به صورت ناشتا در صبح ها میباشد و مقدار خوراک آن نیز بسته به سن بیمار، از 10 تا 35 گرم میباشد.

شاید این مطالب نیز مورد علاقه شما باشد

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.