خواص خُرفه و تاثیرات آن برای سلامتی بدن

خرفه, یک سبزی بسیار مغذی و خوراکی نیز هست. در حقیقت، خُرفه حاوی همه‌ی انواع مواد مغذی، از جمله اسیدهای چرب امگا3 می‌ باشد.

0

گیاه خُرفه بیشتر در غالب یک علف هرز شناخته می‌ شود. با این حال خرفه, یک سبزی بسیار مغذی و خوراکی نیز هست. در حقیقت، خُرفه حاوی همه‌ی انواع مواد مغذی، از جمله اسیدهای چرب امگا۳ می‌ باشد.

گیاه خرفه با اسم علمی Portulaca Oleracea و با نام انگلیسی Purslane از تیره پرتولاکاسه (Portulacaceae) است که برگ‌ های گوشتی و بذرهای سیاه ریز دارد. خرفه, گیاه یک ساله است که ارتفاع آن تا حدود ۴۰ سانتی‌ متر در مراحل بذردهی می‌ رسد.

در خصوص خاستگاه اولیه آن اختلاف نظر وجود دارد، ولی در کشورهای ایران، استرالیا، هند، آفریقای شمالی و در آمریکا رشد می‌ کند. خرفه برگ‌ های گرد کشیده با ساقه گوشتی به رنگ قرمز ارغوانی دارد. گل‌ های آن به رنگ زرد در انتهای ساقه تشکیل می شود.

خُرفه چیست؟

خُرفه یک سبزی سبز و برگ‌ دار است که می‌ تواند به شکل خام یا پخته مصرف شود. ۹۳٪ این گیاه شاداب آب است. طعم خُرفه ترش و شور مشابه اسفناج یا شاهی است. می‌توان از آن در سالاد و ساندویچ به شیوه‌ های مشابه اسفناج و کاهو استفاده نمود.

خُرفه در نقاط مختلف جهان در طیف گسترده‌ای از محیط زیست رشد می‌ کند. این گیاه در باغ‌ ها و باغچه‌‌ های پیاده‌روها رشد می‌ کند. در عین حال می‌ تواند خود را با شرایط خشن‌ تر وفق دهد. به عنوان مثال در خشکسالی، خاک بسیار شور یا خاک خالی از مواد مغذی. خُرفه سابقه‌‌ایی طولانی در طب سنتی یا طب جایگزین دارد.

خرفه سرشار از مواد مغذی و ویتامین های A, ویتامین C, منیزیم, منگنز, پتاسیم, آهن, کلسیم و هم چنین حاوی مقدار کمی از ویتامین های B۱، B۲، B۳، فولات، مس و فسفر است.

خواص خرفهفواید خرفه:

خُرفه سرشار از اسیدهای چرب امگا۳

اسیدهای چرب امگا۳ چربی‌ های مهمی هستند که بدن نمی‌ تواند آن‌ ها را تولید کند. بنابراین باید آن‌ ها را از رژیم غذایی دریافت نمائیم. گرچه خُرفه در مجموع حاوی چربی اندکی می‌ باشد، اما بخش اعظم چربی‌ های آن به‌ شکل اسیدهای چرب امگا ۳ می‌ باشند.

خواص خرفهخُرفه سرشار از آنتی‌ اکسیدان

گیاه خُرفه سرشار از آنتی اکسیدان‌ های مختلف و ترکیبات گیاهی سودمند است:

ویتامین C: هم چنین به عنوان اسید اسکوربیک شناخته شده است، ویتامین C یک نوع آنتی اکسیدان است که برای نگهداری از پوست، عضلات و استخوان ضروری است.

ویتامین E: خُرفه حاوی مقادیر زیادی ویتامین E به نام آلفا توکوفرول است. این ویتامین می‌ تواند از غشای سلولی در برابر آسیب محافظت کند.

ویتامین A: خُرفه شامل بتا کاروتن است، آنتی اکسیدانی که در بدن به ویتامین A تبدیل می‌شود. ویتامین A در سلامت چشم نقش شناخته شده‌ایی دارد.

گلوتاتیون: این آنتی اکسیدان مهم می‌ تواند از سلول‌ ها در برابر آسیب محافظت کند.

ملاتونین: خُرفه هم چنین شامل ملاتونین است، که به هورمون تنظیم خواب کمک کند. البته مزایای متعدد دیگری نیز دارد.

بتالائین‌ها: خُرفه بتالائین‌ها را سنتز می‌ کند، بتالائین‌ ها آنتی‌ اکسیدان‌ هایی هستند که مانع از تجمع کلسترول بد در بدن می‌ شوند.

طبق مطالعات انجام شده بر روی نوجوانان چاق مشخص شد که دانه‌ های خُرفه کلسترول LDL یا کلسترول بد و سطح تری‌ گلیسرید را کاهش می‌ دهد، که هر دو با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌ های قلبی در ارتباط هستند. پژوهشگران این تاثیرات را به آنتی‌ اکسیدان‌ ها و ترکیبات گیاهی در دانه‌ های خُرفه نسبت داده‌اند.

خواص خرفهخُرفه سرشار از مواد معدنی

گیاه خُرفه هم چنین حاوی مواد معدنی مهم و متعددی است. منبع خوبی از پتاسیم است، ماده‌ای معدنی که به تنظیم فشار خون کمک می‌ کند. مصرف بالای پتاسیم خطر سکته مغزی را کاهش می‌ دهد و هم چنین می‌ تواند خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی را کاهش دهد.

خُرفه هم چنین منبع عظیمی از منیزیم، یک ماده مغذی فوق العاده مهم که در بیش از ۳۰۰ واکنش آنزیمی بدن مشارکت دارد، است. منیزیم می‌ تواند از بدن در برابر بیماری‌ های قلبی و دیابت نوع ۲ محافظت کند.

خُرفه هم چنین حاوی مقداری کلسیم، فراوان‌ ترین ماده معدنی در بدن، می‌ باشد. کلسیم در سلامت استخوان‌ها از اهمیت ویژه‌ایی برخوردار است. مقادیر کمی فسفر و آهن نیز در خُرفه یافت می‌ شود. خُرفه‌ی رسیده‌تر احتمالا حاوی مقادیر بیشتری مواد معدنی، نسبت به گیاهان جوان‌ تر، است.

مضرات خرفه:

خُرفه حاوی مقادیر زیادی از اکسالیت است. این ماده برای افرادی که مستعد سنگ کلیه هستند، مسئله‌ ساز می‌ شود، زیرا اکسالیت‌ ها می‌ توانند به شکل‌ گیری نمک کمک ‌کنند. اکسالیت‌ ها هم چنین خواص ضد مواد مغذی دارند، بدان معنا که ممکن است در جذب مواد معدنی مانند کلسیم و منیزیم اختلال ایجاد کنند.

خُرفه‌ هایی که در سایه رشد نموده‌اند، در مقایسه با آن هایی که در معرض نور خورشید هستند، می‌ توانند حاوی مقادیر بیشتری اکسالیت باشند. اگر اکسالیت موجود در خُرفه شما را نگران می‌کند آن را به ماست اضافه کنید، زیرا تحقیقات نشان می‌دهد که مصرف آن با ماست میزان اکسالیت را به طرز قابل توجهی کاهش می‌ دهد.

شاید این مطالب نیز مورد علاقه شما باشد

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.