حس مالکیت از خردسالی در کودکان ایجاد می شود!

حتما تا به حال دیده اید بچه هایی را که حتی با اینکه از سن کودکی گذشته اند، باز دوست دارند عروسک یا اسباب بازی ای در کنار خود داشته باشند و گاهی حتی آنها را نیز با خود همه جا می برند و این وابستگی شدید آنها، والدینشان را آزرده میکند. با هربالیا همراه باشید.

0

حتما تا به حال دیده اید بچه هایی را که حتی با اینکه از سن کودکی گذشته اند، باز دوست دارند عروسک یا اسباب بازی ای در کنار خود داشته باشند وگاهی حتی آنها را نیز با خود همه جا می برند و این وابستگی شدید آنها، والدینشان را آزرده میکند. در این مورد باید گفت حس مالکیت از خردسالی ایجاد می شود. علت وابستگی انسان به دارایی هایش به دلیل پدیده ای است که در روان شناسی به آن «اثر موهبت» گفته میشود.

 

براساس این اثر، به محض تصاحب اشیاء به آن ارزشی بیشتر از ارزش واقعی آن میدهیم. وقتی به افراد حق انتخاب بین دو شیء را برای تصاحب یکی از آنها می دهیم، بعد از انتخاب اول و تصاحب یکی از دو شیء، اگر دوباره به او فرصت بدهیم که در انتخاب خود تجدیدنظر کند، معمولا به دلیل تعلق خاطر به شیء ای که صاحب آن شده، علاقه ای به تعویض نشان نمی دهند. به این علت انسان معمولا ارزش بیشتری به شیء تصاحب شده میدهد که میتواند به دلیل رابطه عاطفی افراد با اموالشان باشد؛ البته این مسئله از لحاظ فیزیولوژیکی هم بررسی و مشخص شده که وقتی افراد وسایل مرتبط با خود را مشاهده میکنند، فعالیت مغزی بیشتری را نسبت به مشاهده وسایل غیرمرتبط با خود دارند.

اگرچه احساس مالکیت از ابتدای کودکی وجود دارد، اما تربیت و فرهنگ نیز روی این موضوع اثر می گذارد؛ به طوری که در جوامع بدوی، اثر موهبت مشاهده نمی شد و جامعه تساویگرا بوده است. با علم به تاثیر تربیت و محیط در احساس مالکیت افراد می توان به دلایل وابستگی های بیمارگونه و غیرطبیعی به اشیاء پرداخت.

 

وابستگی به اشیاء در کودکان

این وابستگی به صورت وابستگی به اسباب بازی هایشان و خصوصا به عروسکهایشان نمود پیدا میکند. اگر وابستگی کودک به عروسک در دوران پیش از دبستان خیلی شدید نباشد، می تواند طبیعی ارزیابی شود؛ اما نگرانی مربوط به زمانی است که کودک وارد دوران دبستان می شود و حتی گاهی افرادی با وابستگی زیاد به عروسک هایشان را در نوجوانی مشاهده میکنیم که غیرطبیعی بودنش واضح است. دلایل مختلفی می تواند زمینه ساز وابستگی های بیمارگونه به اشیاء باشند که اینجا یکی از دلایل را بررسی میکنیم.

 

بازی های گروهی

دلایل وابستگی به اشیاء در کودکان

رشد و تربیت کودک در زمینه های متعددی انجام می شود. یکی از زمینه های رشدی کودک، رشد روابط انسانی است. در هر دوره سنی، رفتار خاصی را از کودک انتظار داریم. مثلا در یک تا دو سالگی، کودک کاملا به مادر چسبیده است و جدایی از مادر به کودک اضطراب وارد می کند. به مرور و با روند رشد طبیعی، این چسبندگی کمتر شده و کودک وارد مرحله عادت به حضور والدین میشود و میتواند درک کند که موجودی جدا از والدینش است و کم کم با اسباب بازی ها و عروسک هایش ارتباط میگیرد که این ارتباط می تواند به رشد عاطفی کودک و پذیرش مسئولیت ها در او کمک شایانی کند.

تا حدود یک سالگی، توجه بیشتر کودک به اسباب بازی نسبت به هم بازی هایش طبیعی است و در این سن، کودک به بازی با عروسک یا هر اسباب بازی دیگری، علاقه نشان میدهد. در حدود دوسالگی، از کودک انتظار داریم که به هم بازی اش علاقه نشان بدهد و از حضور هم بازی، بیشتر از اسباب بازی لذت ببرد.

هرچند در این سن، کودک تنها می تواند با یک هم بازی ارتباط بگیرد و هنوز آماده بازی گروهی نیست. در حدود سه سالگی، کودکان می توانند بازی با بیش از یک هم بازی را آغاز کنند. با ورود به دبستان، کودکان وارد بازی های گروهی می شوند و قوانین و قواعد بازی ها را می پذیرند و کم کم از عروسک ها و اسباب بازی هایشان فاصله می گیرند. در این مرحله، کودکان در مرحله وابستگی به خانواده قرار دارند و در حال تلاش برای رسیدن به مرحله استقلال که تکلیف دوران نوجوانی است، هستند.

اما اگر کودکان در مسیر رشد ارتباطی مناسب قرار نگرفته باشند، نمی توانند با همسالانشان ارتباط مناسب برقرار کرده و پذیرای قوانین و قواعد بازی نیستند و امکان دارد که به صورت واپس روی روانی، علاقه شدیدی به عروسکشان نشان دهند؛ زیرا در ارتباط با موجودی بی جان و بی اراده، خودشان تمام قوانین بازی را تعیین می کنند و نیازی به رعایت قانون جمعی ندارند.

این مسئله در کودکانی که به درستی به نیاز اصلی پذیرش محدودیت هایشان توجه نشده، بیشتر مشاهده میشود. این موضوع حتی می تواند نشانی از اضطراب شدید کودک باشد که در حالت شدیدتر زمینه اختلال وسواس را در کودکان ایجاد می کند.

 

بازی های گروهی کودکان

تعلق پذیری کودک به گروه

برای کمک به کودکان برای رسیدن به تعلق پذیری به گروه های جمعی در دوره دبستان، عوامل زیر تاثیرگذار هستند:

١. موفقیت تحصیلی که سبب افزایش اعتماد به نفس کودک می شود.

۲. آموزش مهارت دوستیابی و ارتباط مناسب با همسالان

٣. شرکت دادن کودک در کلاس های گروهی مانند کلاس های ورزشی

۴. شرکت در فعالیتهای اجتماعی

 

در پایان فراموش نکنید که حس علاقه مندی افراد به دارایی هایشان و حتی به عروسکهای دوران کودکیشان با توجه به اثر موهبت که در مقدمه به آن اشاره شد، کاملا طبیعی است؛ اما وقتی شدت بیشتری پیدا کرد و از حالت طبیعی خارج شد، نگران کننده است و نیاز به مداخله تخصصی دارد.

 

منبع: گردآوری توسط مجله تخصصی گیاهان دارویی – هربالیا

شاید این مطالب نیز مورد علاقه شما باشد

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.