عرقیات گیاهی و مضرات مصرف مداوم آن (نیمه تخصصی)

برخی معتقدند عرقیات گیاهی هیچ ضرری ندارد؛ مردم نیز به پشتوانه این سخنان انواع و اقسام عرقیات گیاهی را در خانه مداوم مصرف میکنند.

0

مصرف بسیار و نابجا از عرقیات برای مداوا

اگر گذری به برخی از عطاری های سطح شهر بیاندازید متاسفانه شاهد آن خواهید بود که در حجم های کلان انواع و اقسام عرقیات آن هم از نوع پاسوریزه، بی مزه و هموژنیزه را به بیماران تجویز یا بهتر بگوییم میفروشند بدون اینکه احاطه کاملی برعلت و نوع بیماری داشته باشند و صرف درج خواص مربوطه روی بسته آن را موثر و عامل علاج مرض تلقی میکنند.

اما بهتر است  ابتدا به این پرسش پاسخ دهیم که در عصر حاضر علت انحصار طب سنتی و عطاری ها در عرقیات چیست؟

 

چرا غالب عطاری ها از «علم الادویه» به سمت «علم العرق» منحرف شده اند؟

پاسخ این امر را باید به رویکرد های غلط نهادهای بهداشت و درمان به طب سنتی دانست که با اجبار به اصطلاح علمی خودشان مانع از تولید داروهای طب سنتی ایرانی اسلامی شده اند و برای سرکوب طب سنتی آن را در حد عرقیات غل و زنجیر کرده اند از همین روی عطاران نیز تنها با فروش عرقیات توانستند جوابگوی بیماران باشند البته همین تحریم ها موجب شکوفایی هایی نیز از حیث تجربیات جدید شد؛ اما متاسفانه این فشارها موجب بروز سطحی نگری هایی نیز شد که از آسیب های طب سنتی به شمار می رود.

عطاری ها یا بهتر بگوییم فروشگاه های عرقیات امروزی محصول تحریم هایی است که در هجمه های علمی خود را پا بر جا نگاه داشته است تا روزی علم از انحصار خلاص شود.

 

عرقیات گیاهی

جایگاه عرقیات در حوزه مداوا

یکی از توانمندی های طب سنتی ایرانی اسلامی را میتوان به وجود اشکال مختلف دارویی بر حسب نوع و نیاز مرض و مریض برشمرد؛ از این روی جایگاه عرقیات در حوزه درمان را میتوان در دو حیطه مفروض دانست.

استفاده به عنوان داروی اورژانسی: فرض بگیرید فردی دچار تب شده است برای اینکه وی را از وضعیت اورژانسی خارج سازید استفاده از عرقیاتی مانند بید ، بیدمشک در موارد غیرعفونی  و استفاده از عرقیاتی مانند بابونه در تب های عفونی به دلیل لطافت و سرعت نفوذ آن یکی از بهترین گزینه هاست حال بعد از گذشت وضعیت اورژانسی میتوان از مطبوخات استفاده کنید.

از دیدگاه طب سنتی عرقیات دارای تاثیر سریع و قوت ماندگاری کمی است و مطبوخات نیز دارای تاثیر بطیء (کند) و قوت ماندگاری طولانی هستند.

حال شاید عده ای معتقد باشند که میتوان از جوشانده ی مطبوخات در عرقیات بهترین استفاده را کرد چه اینکه مواردی نیز وجود دارد که در منابع طب سنتی بدان اشاره شده است اما این دستورات نه به صورت مطبوخ بلکه استفاده از عرقیات در شربت ها و ماء العسل هایی که در آتش نرم جوشیده شده اند ذکر شده است (استثنائات مسئله دیگری است).

 

به دلیل لطافت عرقیات عمل جوشاندن آن را تضعیف میکند و بهتر است که به صورت پیوست سفوفات و حبوب یا خیساندن ادویه در عرقیات از این صورت دارویی بهره کافی برد؛ البته این امر محقق نمی شود مگر اینکه غلظت و کیفیت عرقیات مربوطه در حد مطلوب (استاندارد های طب سنتی) باشند.

عرقیات پاستوریزه مورد تأیید مراکز بهداشتی ارزش دارویی زیادی ندارند؛ در کشورهایی مانند هند و پاکستان نیز عرقیات جزء بسیار کوچکی را در امر داروها به خود اختصاص داده است اما همان عرقیات نیز در بحث کیفیت در حد اعلی خود قرار دارند.

به طور مثال دو آتشه و سه آتشه بودن عرق گلاب و بیدمشک مؤید همین امر است که استفاده دارویی مفرد از این عرقیات تاثیر سریع و محسوسی را داشته باشد.

 

شربت های گیاهی

شربت نیز یکی از مایعات رایجی است که بیشتر مردم در زمان های مختلف از آن استفاده می کنند. اما باید دانست شربت هایی که  مصرف می‌شود برای معده های حساس ایجاد ناراحتی هایی مثل درد و ورم می‌کند و موجب رساندن آسیب به بدن افراد می گردد. در این میان شاید مهم ترین و بهترین گزینه برای مصرف کنندگان شربت و مایعات، استفاده از شربت هایی  باشد که با انواع عرقیات گیاهی (آب گیاه) تهیه می‌شوند. زیرا این عرقیات هم خوش عطر و طعم خوش هستند و هم خاصیت دارویی و تقویتی دارند؛ آنقدر که در طب مکمل هم از آن استفاده می کنند.

 

منبع: مجله تخصصی گیاهان دارویی (گردآوری شده)

شاید این مطالب نیز مورد علاقه شما باشد

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.